Lekcje biblijne Hope Channel

Łaska, miłość i społeczność

Paweł kończy Drugi List do Koryntian pięcioma nakazami zawartymi w 2 Kor 13,11: „radujcie się”, „doskonalcie się”, „pokrzepiajcie się na duchu”, „bądźcie jednomyślni” i „zachowujcie pokój”. W ten sposób podkreśla najważniejsze elementy swojego przesłania. Radość, duchowy rozwój, wzajemne pokrzepianie, jedność i pokój tworzą atmosferę sprzyjającą obecności Boga „miłości i pokoju”. Przyjąwszy Boże pocieszenie, jesteśmy wezwani, by przekazywać je innym. Wszystkie te wartości wypływają z działania Trójjedynego Boga i wyrażają Jego łaskę, miłość oraz społeczność z wierzącymi.

Paweł kończy Drugi List do Koryntian, kładąc nacisk na najważniejsze elementy swoich listów. Czyni to w formie pięciu nakazów zawartych w 2 Kor 13,11:

Pierwszy nakaz — „radujcie się”46 (BI) — przypomina wcześniejsze wypowiedzi zawarte w listach.

Drugi nakaz — „doskonalcie się” — jest tłumaczeniem greckiego słowa katartidzein, które występuje także w 1 Kor 1,10 i zostało tu przełożone jako zespoleni.

Trzeci nakaz — „pokrzepiajcie się na duchu” (BT) — nawiązuje do 2 Kor 1,3-7. Paweł zaczyna i kończy Drugi List do Koryntian słowami pokrzepienia. Przyjąwszy Boże pokrzepienie, mamy pokrzepiać innych (zob. 2 Kor 1,4.6).

Nakaz czwarty i piąty — „bądźcie jednomyślni, zachowujcie pokój” — stanowi wezwanie do jedności. Atmosfera radości, doskonalenia, pokrzepiania, jedności i pokoju jest warunkiem obecności Boga „miłości i pokoju” (2 Kor 13,11). Jest ona owocem działania w ludzkich sercach trójjedynego Boga (zob. 2 Kor 13,13).

Łaska, miłość i społeczność wynikają z działania trójjedynego Boga dla nas. Te trzy chrześcijańskie wartości składają się na atmosferę charakterystyczną dla obecności Boga.

Podobne odcinki

Prorocy starotestamentowi

Lekcje biblijne Hope Channel

Prorocy starotestamentowi

GPS pomaga podróżnikom odnaleźć właściwą drogę, wskazuje kierunek i ostrzega przed niebezpieczeństwami. Podobnie duchowi wędrowcy zmierzający do nieba potrzebują Bożego przewodnictwa. Ważną rolę w tym niebiańskim systemie nawigacji odgrywali starotestamentowi prorocy, przekazujący ludziom Boże przesłania, rady i proroctwa. W tym studium przyjrzymy się naturze daru proroctwa oraz życiu ludzi powołanych przez Boga. Choć byli Jego sługami, zmagali się z lękiem, gniewem, zniechęceniem i codziennymi trudnościami. Czego ich doświadczenia mogą nauczyć nas dzisiaj?

49 min
Powołanie proroka

Lekcje biblijne Hope Channel

Powołanie proroka

W czasach biblijnych prorocy odgrywali ważną rolę w dziejach ludu Bożego. Ich powołanie często wiązało się jednak z trudnościami, odrzuceniem, prześladowaniem, więzieniem, a nawet śmiercią. Mimo sprzeciwu wiernie przekazywali Boże przesłania, wskazując ludziom właściwą drogę i nadzieję. Także dziś, w świecie pełnym przemocy, chciwości, niemoralności i wyzysku, proroczy głos bywa lekceważony. Jesteśmy jednak powołani, by słuchać Bożych proroków i dzielić się nadzieją, którą Bóg przekazuje za ich pośrednictwem. W tym tygodniu przyjrzymy się wydarzeniom, w których Bóg powoływał proroków i kierował przez nich ważne przesłania do upadłej ludzkości.

49 min
Wyzwania wewnętrzne i zewnętrzne

Lekcje biblijne Hope Channel

Wyzwania wewnętrzne i zewnętrzne

Paweł musiał zmierzyć się z kolejnym problemem — fałszywymi nauczycielami w zborze w Koryncie. Sprzeciwiali się jego działalności i służbie, a co gorsza, zwodzili wierzących. Apostoł postrzegał ten konflikt jako duchową walkę, wiedząc, że jego przeciwnicy w rzeczywistości sprzeciwiają się Chrystusowi. Nie bronił własnej pozycji czy reputacji, lecz przesłania, które otrzymał od Boga. Był świadomy, że od przyjęcia ewangelii zależy wieczne przeznaczenie ludzi. Dlatego Kościół powinien chronić prawdę ewangelii, reagując na fałszywe nauki z miłością, ale jednocześnie stanowczo i zgodnie z autorytetem Pisma Świętego. Nieskażone przesłanie ewangelii jest źródłem nadziei i życia.

Hojność i misja

Lekcje biblijne Hope Channel

Hojność i misja

W 8. i 9. rozdziale Drugiego Listu do Koryntian Paweł zachęca wierzących do hojnego wspierania potrzebujących, ukazując dobroczynność jako odzwierciedlenie ofiarnej miłości Chrystusa. Szafarstwo i misja są nierozerwalnie związane – Bóg powierza swoim dzieciom zasoby, aby służyły głoszeniu Ewangelii i pomocy innym. Chrześcijanie są szafarzami Bożych darów, powołanymi do wiernego wspierania Jego dzieła.